Het park ligt in het noordoosten, ingeklemd tussen de Pare- en Usambara-bergen en het Keniaanse Tsavo, waarmee het één ecosysteem vormt. Het landschap is halfdroge savanne met acacia en commiphora, en bij helder weer staat de Kilimanjaro aan de horizon.
Mkomazi was lang een wildreservaat en werd in 2008 nationaal park. Sindsdien draait het vooral om herstel: een omheind neushoornreservaat en een fokprogramma voor wilde honden vormen het hart van het gebied.
Juni tot oktober is droog en het beste voor wildlife: het gras is kort en de dieren blijven bij de waterpunten. Ook januari en februari zijn meestal goed te doen.
De lange regens van maart tot mei maken de tracks slecht begaanbaar en het gras hoog. In november valt een kortere natte periode.
Het aanbod is klein: een handvol lodges en tented camps bij Zange Gate en Ibaya, plus eenvoudige bandas van de parkdienst. Wie meer comfort wil, kan in de Usambara-bergen slapen en het park op dagbasis bezoeken.
Eén of twee nachten is genoeg voor een goed beeld. Mkomazi combineert logisch met een Kilimanjaro-klim of met een reis naar de noordelijke parken.
Mkomazi is een van de weinige plekken waar herintroductie op schaal wordt uitgevoerd. De neushoorns zijn in de jaren negentig teruggebracht en leven in een bewaakt, omheind deel; de wilde honden worden gefokt en elders uitgezet. Beide programma’s draaien op parkinkomsten en donaties, dus een bezoek telt mee.
Ik bouw je reis rond Mkomazi op maat: het bezoek aan het neushoornreservaat vooraf geregeld, en een route die de noordelijke parken of de Kilimanjaro meeneemt.